این اعصاب نداشتنِ حالا و ایضاً بددهنیمان بالقطع از اوان کودکی سرچشمه میگیرد. نمیدانم چه اصراری بود که حتی در میان بازیهایمان نیز این گونه قرعه میانداختیم: ده بیس سی چل پنجا شصت هفتاد هشتاد نود صد/ کاپیتان پِدَسّگ/ به من چند تا لقت زد/ نه یکی نه دو تا پس چن تا یعنی در هیاهوی بازیهای کودکی نیز اصرار داشتیم فحشی لگدی چیزی حواله به دیگران دهیم. حالا آن کاپیتان چه قصوری داشته و چه زمان به ما لگد زده بوده را در جریان نیستم. منتها سازمانهای حمایت از حقوق کودکان رسیدگی بفرمایند لطفاً.
بلاتردید بددهنیِ حالایم یک سر به آن دوران دارد.
برچسب:
نویسنده: اشکان جعفرینژاد